Via via van een particuliere wijnbouwer 60 flessen Hongaarse rode wijn voor een zeer lage prijs gedoneerd gekregen om te verkopen voor mijn actie! Dat is natuurlijk geweldig nieuws, het sponsorgeld stond de afgelopen tijd een beetje stil maar dit gaat mijn bedrag zeker over de 1000 euro stuwen de komende weken. De afgelopen dagen zijn de flessen van een cadeauverpakking en een etiket en kaartje voorzien en een kort rondje in de wijk leverde al meer dan 10 verkochte flessen op! De playlist voor de beklimming op 7 juni groeit langzaam maar gestaag naar de 100 nummers. Morgen help ik de wijn van de Halo 100x100x100 actie te verkopen tijdens de Hademi, een jaarlijks terugkerende demo van de 3e jaars studenten op het gebied van turnen en dans. Wordt vervolgd!
Morgen de da Collina Prima Vera rijden met als startplaats Scherpenzeel, 160 km aan de bak. Na de trainingsweek lekker doorgetraind, gisteren voor het eerst heen en terug gefietst naar het werk, 160 km totaal bij een prachtig zonnetje in de middag maar 's morgens was het nog 0 graden!
De klas 2C heeft 20 euro gedoneerd en geeft nog muzieknummers door, de administratie van het HB heeft toegezegd tussentijds te zullen storten zodat mijn voortgang qua sponsorgeld zichtbaar wordt. Ik ga nu dicht naar de 1000 euro en twijfel of ik ook met de wijnactie van mijn werk mee ga doen zodat ik in de vriendenkring wat flessen kan gaan verkopen.
Volgende week gaat ook de lootjesverkoop voor de Wengerbike voor studenten beginnen, met de Halo 100-100-100 actie zijn we inmiddels de 30.000 euro grens voorbij. Er is een kledingpakket in de maak voor onze teams en ik heb me vandaag opgegeven voor de Steven Rooks klimclassic op 17 mei met daarop aansluitend in de Ardennen de Waalse Pijl op zaterdag. Dat wordt een pittig maar leuk lang weekend in ieder geval. Maar nu eerst nog een nachtje herstellen van een dry-needling behandeling!
De wifi liet ons regelmatig in de steek daar, daarom een verlaat verslagje van de week in z'n geheel:
Dag 1 trainingsweek Mojacar Andalusië za 25-02
Vanochtend nog een uurtje op de crosstrainer gestaan en dan om 11.30 naar Charleroi vertrokken met een afgeladen auto… Snelwegen zijn leger dan gedacht en om 14.00 al in de vertrekhal van dit knusse vliegveldje. Nog even de tassen op de weegschaal gezet maar alles keurig onder het max. gewicht (ook van Lieke haha) en na het inchecken koffiedrinken en (lang) wachten.
Na een relaxte vlucht van 2 uurtjes en een plek bij de nooduitgang (hoezo niet voldoende beenruimte?) loopt in Murcia de bagageband vast en benut Helen de wachttijd om onze gereserveerde Ford Focus moeiteloos om te boeken naar een VW Touran die de fietskoffer wel heel gemakkelijk kan hebben. Op de navigatie naar ons 1ste hotelletje in San Pedro 7 km verderop die met behalve een wel heel smalle parkeerkelder verder best in orde is. Met Lieke in een aparte kamer (met oordoppen) vallen we snel in slaap.
Dag 2 trainingsweek Mojacar Andalusië zo 26-02
Vroeg wakker en na een ochtendwandelingetje, een Spaans koffietentje (wat is dat lekker betaalbaar in Spanje) en een heerlijk ontbijtbuffetje in het hotel voor ons alleen op weg naar Mojacar. Wat een rust, wat een ruimte! De snelwegen zijn bijna leeg en het weer is al meteen aangenaam warm. Iets te vroeg voor het hotel maar even een stukje van de Playa verkend en daarna onze hotelkamer bekeken. Oef, die is wel een beetje klein, niet alleen de kamer maar ook de twijfelaarbedden met minimale tussenafstand doen onze uberpuber in een mindere stemming belanden dat gelukkig na het lunchbuffet (ongelooflijk, wat een hoeveelheid en keuze in eten) weer een beetje bijtrekt. De fiets in elkaar zetten op het balkon in de volle zon zonder wind doet denken aan hoogzomer, het lijkt hier wel tropisch. Alles lijkt en is nog heel dus meteen maar een ritje doen zonder kans op verdwalen van Mojacar naar Carboneras en terug langs de kustweg door een natuurgebied met behoorlijke hoogteverschillen. Prachtig! Vandaag word ook de Clasico de Almeria verreden maar we besluiten bij het hotel te blijven en de buurt te verkennen.
Daarna een nog uitgebreider avondbuffet, zo moet een wielerprof zich dus ongeveer voelen.
Dag 3 trainingsweek Mojacar Andalusië ma 27-02
’s Morgens om 9.30 aangesloten bij de fietsgroep van het hotel die via Thomas Cook hebben geboekt. De ouders van Serge Baguet (oud Belgisch kampioen en ex-profrenner) zijn erg vriendelijk en gastvrij en olv Jose van het Serge Baguet cycle center doen we een tocht van rond de 100km over vaak zeer rustige wegen die je zelf niet zo gauw zou vinden. Allemaal erg landelijke en mooie omgeving die lijkt gemaakt om met de fiets te verkennen. Al gauw veel te warm gekleed, om 11.00 kunnen de arm- en beenwarmers uit en is het genieten in de korte broek. Als verrassing nog een mooie steile klim in de route. Aan het eind gaan nog een paar man een extra stukje doen. Ik sla over om te kijken of de dames zich ook een beetje vermaken en duik met Lieke nog even het verwarmde zwembad met bubbelbad in. Naast ons hotel logeert de Raboploeg die in Mojacar een eigen trainingscentrum hebben en eind van de week de ronde van Murcia rijden.
Dag 4 trainingsweek Mojacar Andalusië di 28-02
Na een te uitgebreid ontbijtbuffet (hoeveel km moet je daarvoor eigenlijk fietsen?) samen met de groep weg voor een langere tocht. Mooie wegen en vergezichten en aan het einde de groep gesplitst voor een extra lus olv van 2 Spaanse jongens die ons nog graag een pittige berg bij hun woonomgeving laten zien, Los Gallardos. Niets te veel gezegd, wat een klimtraining met een beklimming van 10 km tot wel 15%! Op deze voor hun speciale dag (Andalusische feestdag) een bijzondere afsluiting met onderweg nog een geitenhoeder die voor ons razendsnel z’n geiten van de weg af bonjourt. Iedereen is over het algemeen erg vriendelijk valt me op en het weggedrag is naar fietsers toe erg geduldig en correct, als je al iemand tegenkomt hier!
Dag 5 trainingsweek Mojacar Andalusië woe 29-02
Vandaag is eigenlijk een rustdag voor de groep van de fietsstage maar rustdagen houden in dit fietsparadijs vind ik zonde! Eerst naar de tandarts, een kies begint de vakantie te vergallen en de dame van de receptie weet een afspraak in de late ochtend bij de plaatselijke clinico dental te plannen. Dus eerst een marktje verkennen in Mojacar en daarna er maar het beste van hopen… Volgens de tandarts is het een “inflammation, not an infection” dus met een doos poeders moet ik het tot terug in NL kunnen redden?
Na een dubbele dosis toch een fietstochtje gestart, Helen en Lieke gaan met de auto mee voor wat foto’s onderweg. Doel is de Sierra Cabrera, een beruchte berg tot bijna 1000 meter in een natuurgebied waar nog wolven rondzwerven en die bekend staat om enkele zeer steile klimmetjes. De omgeving is inderdaad prachtig, olijfgaarden, sinasappelbomen en slingerende weggetjes omhoog met mooie uitzichten. Een paar keer krijg je het idee dat je er al bent en dan doemen er weer een paar hellingen op. De klim is slopend, een paar stukken zijn meer dan 20%, alsof je een muur opfietst. Op het laatste stuk ga ik helemaal in het rood, een max. inspanningstest met de hartslag op een met fietsen niet eerder gehaalde 168 bpm. Boven, na +10km alleen maar klimmeters is prachtig, met huizen die een fenomenaal uitzicht over het gebied hebben. Ik vind afdalen hier te link en stap in de auto bij de dames die me beneden gedag zeggen en nog wat gaan toeren. Ik besluit nog een 50 km er aan vast te plakken en de klim naar Carboneras van dag 1 te gaan bekijken. Na de Cabrera voelen de benen moe maar toch gaat dit al veel makkelijker dan aan het begin.
Dag 6 trainingsweek Mojacar Andalusië do 01-03
De poeders helpen niet echt maar het is wel heel zonde om in het hotel te blijven dus meld ik me om 9.30 bij het ‘cyclecenter’ om in ieder geval wat te fietsen als afleiding… De totale tocht zal ongeveer 115 km zijn met een paar heel spectaculaire en niet ongevaarlijke afdalingen. José splitst de groep in het tweede gedeelte van de tocht voor een beklimming van ‘Los Repetidores’, een zeer steile berg met stukken van 23%! Ik rijd goed mee met 3 man naar de top maar moet op het laatst m’n meerdere erkennen in de klimgeit van het cluppie die ook nog 10 jaar ouder is dan ik! Bovenaan staan zendmasten van verschillende providers en is het uitzicht super. Bij het afdalen ben ik vaak de laatste, ik kan er niet mee zitten, de afgrond is dichtbij en zonder vangrail. Heel blijven lijkt me hier het belangrijkst. Echt gezellig ben ik niet bij terugkomst, de kies begint steeds meer pijn te doen en ik heb een slechte nacht.
Dag 7 trainingsweek Mojacar Andalusië vrij 02-03
De pijn is te erg, we gaan terug naar de ‘clinico dental’ en daar blijkt dat ik toch een zenuwbehandeling moet hebben maar daarvoor is de tijd natuurlijk te kort, oftewel heeft onze beste man een inschattingsfout gemaakt en schrijft toch een antibioticakuurtje voor met sterkere pijnstilers als hij hoort hoeveel ik al van de poeders heb genomen… en ik heb ook behoorlijk last van mijn maag gekregen. De hele dag is slecht maar gelukkig heeft het de hele nacht geregend en kan er pas in de middag worden gefietst. Ik ga niet mee en maak een wandeling om alleen mezelf in de weg te zitten. Bij het avondeten werken de pijnstillers eindelijk en beleef ik weer wat plezier aan het buffet en kom ik de hele nacht redelijk goed door.
Dag 8 trainingsweek Mojacar Andalusië za 03-03
De ochtend voelt goed en Helen gaat hardlopen en ik besluit nog een tochtje te doen om afscheid van de prachtige omgeving te nemen. Ik rijd 50 km met een gemiddelde van 32-33 in het uur, de benen voelen prima en het is mooi om nog even te genieten! Om 11 uur gaat de fiets in de koffer wat een stuk geroutineerder gaat dan op de heenweg. Om 12.00 precies staan we uit te checken en pakken we de auto richting Murcia San Javier via de kustweg dat ons nog prachtige panorama’s oplevert. Onderweg nog een uitgebreid tapas dineetje op een zonnig terras. De nodige klimkilometers gemaakt als voorbereiding op de Alpe, dit was een topvakantie en zeker voor herhaling vatbaar!
Fiets nog even laten nalopen en reiskoffer opgehaald en dan thuis tot de ontdekking komen dat een grote framemaat niet altijd even handig is. Alles ongeveer moeten demonteren om het passend te krijgen. Nu maar hopen dat alles in Andalusië er weer heel uitkomt en tot een race fiets is te hobbyen! De weersvoorspellingen zijn goed, misschien lukt het zondag nog iets van de Clasico de Almeria mee te pikken. Heb er zin in!
Vandaag met klas L2C gewed dat ik alle voor- en achternamen van de studenten kon benoemen uit het hoofd... bij een misser taart voor mijn rekening en bij een 100% score een donatie van een x aantal zelf te bepalen nrs van hun kant.
Ongelooflijk: alle namen goed op één achternaam na en dat was ... Koopmans, dat is wel heel erg dom van mij en dus een traktatie na de vakantie. Maar: de klas ging toch spontaan inzamelen en doneren mij een paar muzieknummers op korte termijn, ik noem dat een win-win situatie!
De geruchten gaan wel dat het een paar zeer "bijzondere nrs" zullen worden maar het doel heiligt de middelen, op naar een top 100 en misschien dat ik nog meer klassen zo ver krijg (wel iets beter de namen voorbereiden ;-))
Vandaag met Michiel Krijger een nieuwe Wenger bike in elkaar gesleuteld voor een op te zetten actie ten bate van de stichting Alpe d'HuZes op de Halo. Deze mooie fiets is gedoneerd door Martijn Hansbergen en moet nu ergens in het gebouw opgehangen gaan worden als eyecatcher voor de actie 100-100-100.000. Waarschijnlijk gaat hij verloot worden onder de studenten van onze twee opleidingen.
Vandaag alweer derde werkdag op het Hilfertsheem en ik ga het eigenlijk steeds leuker vinden. Van 1 klas ken ik nu alle namen (jaja soms moet je jezelf een schouderklopje durven geven) en omdat het volgende week vakantie is is mijn eerste maandsalaris voor Alpe d'HuZes een feit!
Trainingen op de spinningfiets en de crosstrainer lopen lekker, de tacx gebruik ik wat te weinig. Maar eerst gaat de racefiets eind deze week uit de tacx voor een onderhoudsbeurt en een weekje Mojacar. Superveel zin in. En even twee weken niet op de pijnbank bij Brigitte die me met de dryneedlingnaalden aardig weet te raken moet ik zeggen. Het is even afzien maar ik ga me wel steeds beter voelen!
Met m'n eigen actiepagina en sponsoring loopt het op dit moment even niet zo hard maar morgen zit er een leuke actie voor onze HALO 100-100-100 aan te komen. Daarover later meer.
Mijn ouders zullen samen met hun vrienden Wil & Gerard aanwezig zijn tijdens de Alpe d'HuZes-week om hun kroost aan te moedigen en dat is natuurlijk super! Hun zoon Peter en vrouw Marjan zullen hardlopend de Alpe bedwingen en zijn op dit moment ook druk met trainen en sponsorgeld te verzamelen dus dat wordt heel bijzonder. Er is een appartementje gehuurd op de berg in Alpe d'Hues als uitvalsbasis.
Hieronder een foto tijdens een gezamenlijke wintersport en te zien aan de outfit al weer van een tijdje geleden... ;-)
Vrijdagmiddag 17-02 van Kijkduin terug naar huis gefietst met een heerlijk zonnetje en een windje grotendeels in de rug. Puur genieten maar ook afzien, 3 uur achter elkaar doorfietsen gaat, maar nog niet zo gemakkelijk als ik zou willen. Toch was goed te merken dat er gespind en getacxt is (zijn dat NL'se woorden?) de afgelopen weken want de viaducten leken minder steil dan in 2011.
Sponsorgeld staat op bijna 800 euro en de playlist op net geen 60 nrs met 5 nieuwe bijdragen van Tjarko. Door over de actie te praten met anderen toch weer wat nieuwe ideeën opgedaan, kijken of we daar de komende weken iets mee kunnen.
Nieuwsgierig naar een impressie van het fietsen in Mojacar en omgeving? Jaja, de voorjaarsvakantie komt eraan! Kijk dan naar dit YouTube-filmpje:
Niet te geloven... maar waar, van mijn eigen Valentijn als cadeau een week trainen in Zuid Spanje! Eigen racefiets mee, volpension, hoogtemeters maken en ontspannen natuurlijk met Helen en Lieke in de sauna, de wellness/fitness en 50 meter van het strand... Het schijnt dat de Raboploeg ook overwintert in en rond Mojacar dus met de trainingsomstandigheden zit het wel goed, temperaturen rond de 18 graden is voor de voorjaarsvakantie helemaal niet gek. De korte broek kan mee bij het werken aan de topvorm voor de Alpe d'Huez.
Het is een bewogen week met een tweede pittige dry needling behandeling voor de hielspoor, een heel wat roeriger tweede lesdag op het HB en een toch wel zwaar gesprek met een student die midden in een chemobehandeling zit en er alles aan doet om zo normaal mogelijk te kunnen blijven functioneren. Ook mijn moeder is op dit moment in een zware bestralingscyclus van een week die lichamelijk en geestelijk weer het nodige vergt.
Het motiveert mij nog harder te werken om fit te zijn voor de uitdaging maar vooral ook te blijven nadenken hoe zoveel mogelijk financieel te kunnen bijdragen aan onze 100-100-100.000 actie voor opgevenisgeenoptie!
