De wifi liet ons regelmatig in de steek daar, daarom een verlaat verslagje van de week in z'n geheel:
Dag 1 trainingsweek Mojacar Andalusië za 25-02
Vanochtend nog een uurtje op de crosstrainer gestaan en dan om 11.30 naar Charleroi vertrokken met een afgeladen auto… Snelwegen zijn leger dan gedacht en om 14.00 al in de vertrekhal van dit knusse vliegveldje. Nog even de tassen op de weegschaal gezet maar alles keurig onder het max. gewicht (ook van Lieke haha) en na het inchecken koffiedrinken en (lang) wachten.
Na een relaxte vlucht van 2 uurtjes en een plek bij de nooduitgang (hoezo niet voldoende beenruimte?) loopt in Murcia de bagageband vast en benut Helen de wachttijd om onze gereserveerde Ford Focus moeiteloos om te boeken naar een VW Touran die de fietskoffer wel heel gemakkelijk kan hebben. Op de navigatie naar ons 1ste hotelletje in San Pedro 7 km verderop die met behalve een wel heel smalle parkeerkelder verder best in orde is. Met Lieke in een aparte kamer (met oordoppen) vallen we snel in slaap.
Dag 2 trainingsweek Mojacar Andalusië zo 26-02
Vroeg wakker en na een ochtendwandelingetje, een Spaans koffietentje (wat is dat lekker betaalbaar in Spanje) en een heerlijk ontbijtbuffetje in het hotel voor ons alleen op weg naar Mojacar. Wat een rust, wat een ruimte! De snelwegen zijn bijna leeg en het weer is al meteen aangenaam warm. Iets te vroeg voor het hotel maar even een stukje van de Playa verkend en daarna onze hotelkamer bekeken. Oef, die is wel een beetje klein, niet alleen de kamer maar ook de twijfelaarbedden met minimale tussenafstand doen onze uberpuber in een mindere stemming belanden dat gelukkig na het lunchbuffet (ongelooflijk, wat een hoeveelheid en keuze in eten) weer een beetje bijtrekt. De fiets in elkaar zetten op het balkon in de volle zon zonder wind doet denken aan hoogzomer, het lijkt hier wel tropisch. Alles lijkt en is nog heel dus meteen maar een ritje doen zonder kans op verdwalen van Mojacar naar Carboneras en terug langs de kustweg door een natuurgebied met behoorlijke hoogteverschillen. Prachtig! Vandaag word ook de Clasico de Almeria verreden maar we besluiten bij het hotel te blijven en de buurt te verkennen.
Daarna een nog uitgebreider avondbuffet, zo moet een wielerprof zich dus ongeveer voelen.
Dag 3 trainingsweek Mojacar Andalusië ma 27-02
’s Morgens om 9.30 aangesloten bij de fietsgroep van het hotel die via Thomas Cook hebben geboekt. De ouders van Serge Baguet (oud Belgisch kampioen en ex-profrenner) zijn erg vriendelijk en gastvrij en olv Jose van het Serge Baguet cycle center doen we een tocht van rond de 100km over vaak zeer rustige wegen die je zelf niet zo gauw zou vinden. Allemaal erg landelijke en mooie omgeving die lijkt gemaakt om met de fiets te verkennen. Al gauw veel te warm gekleed, om 11.00 kunnen de arm- en beenwarmers uit en is het genieten in de korte broek. Als verrassing nog een mooie steile klim in de route. Aan het eind gaan nog een paar man een extra stukje doen. Ik sla over om te kijken of de dames zich ook een beetje vermaken en duik met Lieke nog even het verwarmde zwembad met bubbelbad in. Naast ons hotel logeert de Raboploeg die in Mojacar een eigen trainingscentrum hebben en eind van de week de ronde van Murcia rijden.
Dag 4 trainingsweek Mojacar Andalusië di 28-02
Na een te uitgebreid ontbijtbuffet (hoeveel km moet je daarvoor eigenlijk fietsen?) samen met de groep weg voor een langere tocht. Mooie wegen en vergezichten en aan het einde de groep gesplitst voor een extra lus olv van 2 Spaanse jongens die ons nog graag een pittige berg bij hun woonomgeving laten zien, Los Gallardos. Niets te veel gezegd, wat een klimtraining met een beklimming van 10 km tot wel 15%! Op deze voor hun speciale dag (Andalusische feestdag) een bijzondere afsluiting met onderweg nog een geitenhoeder die voor ons razendsnel z’n geiten van de weg af bonjourt. Iedereen is over het algemeen erg vriendelijk valt me op en het weggedrag is naar fietsers toe erg geduldig en correct, als je al iemand tegenkomt hier!
Dag 5 trainingsweek Mojacar Andalusië woe 29-02
Vandaag is eigenlijk een rustdag voor de groep van de fietsstage maar rustdagen houden in dit fietsparadijs vind ik zonde! Eerst naar de tandarts, een kies begint de vakantie te vergallen en de dame van de receptie weet een afspraak in de late ochtend bij de plaatselijke clinico dental te plannen. Dus eerst een marktje verkennen in Mojacar en daarna er maar het beste van hopen… Volgens de tandarts is het een “inflammation, not an infection” dus met een doos poeders moet ik het tot terug in NL kunnen redden?
Na een dubbele dosis toch een fietstochtje gestart, Helen en Lieke gaan met de auto mee voor wat foto’s onderweg. Doel is de Sierra Cabrera, een beruchte berg tot bijna 1000 meter in een natuurgebied waar nog wolven rondzwerven en die bekend staat om enkele zeer steile klimmetjes. De omgeving is inderdaad prachtig, olijfgaarden, sinasappelbomen en slingerende weggetjes omhoog met mooie uitzichten. Een paar keer krijg je het idee dat je er al bent en dan doemen er weer een paar hellingen op. De klim is slopend, een paar stukken zijn meer dan 20%, alsof je een muur opfietst. Op het laatste stuk ga ik helemaal in het rood, een max. inspanningstest met de hartslag op een met fietsen niet eerder gehaalde 168 bpm. Boven, na +10km alleen maar klimmeters is prachtig, met huizen die een fenomenaal uitzicht over het gebied hebben. Ik vind afdalen hier te link en stap in de auto bij de dames die me beneden gedag zeggen en nog wat gaan toeren. Ik besluit nog een 50 km er aan vast te plakken en de klim naar Carboneras van dag 1 te gaan bekijken. Na de Cabrera voelen de benen moe maar toch gaat dit al veel makkelijker dan aan het begin.
Dag 6 trainingsweek Mojacar Andalusië do 01-03
De poeders helpen niet echt maar het is wel heel zonde om in het hotel te blijven dus meld ik me om 9.30 bij het ‘cyclecenter’ om in ieder geval wat te fietsen als afleiding… De totale tocht zal ongeveer 115 km zijn met een paar heel spectaculaire en niet ongevaarlijke afdalingen. José splitst de groep in het tweede gedeelte van de tocht voor een beklimming van ‘Los Repetidores’, een zeer steile berg met stukken van 23%! Ik rijd goed mee met 3 man naar de top maar moet op het laatst m’n meerdere erkennen in de klimgeit van het cluppie die ook nog 10 jaar ouder is dan ik! Bovenaan staan zendmasten van verschillende providers en is het uitzicht super. Bij het afdalen ben ik vaak de laatste, ik kan er niet mee zitten, de afgrond is dichtbij en zonder vangrail. Heel blijven lijkt me hier het belangrijkst. Echt gezellig ben ik niet bij terugkomst, de kies begint steeds meer pijn te doen en ik heb een slechte nacht.
Dag 7 trainingsweek Mojacar Andalusië vrij 02-03
De pijn is te erg, we gaan terug naar de ‘clinico dental’ en daar blijkt dat ik toch een zenuwbehandeling moet hebben maar daarvoor is de tijd natuurlijk te kort, oftewel heeft onze beste man een inschattingsfout gemaakt en schrijft toch een antibioticakuurtje voor met sterkere pijnstilers als hij hoort hoeveel ik al van de poeders heb genomen… en ik heb ook behoorlijk last van mijn maag gekregen. De hele dag is slecht maar gelukkig heeft het de hele nacht geregend en kan er pas in de middag worden gefietst. Ik ga niet mee en maak een wandeling om alleen mezelf in de weg te zitten. Bij het avondeten werken de pijnstillers eindelijk en beleef ik weer wat plezier aan het buffet en kom ik de hele nacht redelijk goed door.
Dag 8 trainingsweek Mojacar Andalusië za 03-03
De ochtend voelt goed en Helen gaat hardlopen en ik besluit nog een tochtje te doen om afscheid van de prachtige omgeving te nemen. Ik rijd 50 km met een gemiddelde van 32-33 in het uur, de benen voelen prima en het is mooi om nog even te genieten! Om 11 uur gaat de fiets in de koffer wat een stuk geroutineerder gaat dan op de heenweg. Om 12.00 precies staan we uit te checken en pakken we de auto richting Murcia San Javier via de kustweg dat ons nog prachtige panorama’s oplevert. Onderweg nog een uitgebreid tapas dineetje op een zonnig terras. De nodige klimkilometers gemaakt als voorbereiding op de Alpe, dit was een topvakantie en zeker voor herhaling vatbaar!

Your comment will be posted after it is approved.


Leave a Reply.

    Wie ben ik?

    René Elzinga (1965) studeerde in 1988 af aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding (ALO) te Amsterdam. Van 1988-heden naast docent lo actief als conditie- en atletiektrainer bij diverse verenigingen. Van 2000-2003 docent lo op het eiland Bonaire (NA).
    Vanaf 2003 werkzaam als docent atletiek aan de Academie voor Sportstudies (Halo & Sportmanagement) te Den Haag.
    Sinds 2000 serieus beoefenaar van de stepsport. Klik hier voor behaalde resultaten.