Woudenberg stepcriterium 1 uur + 1 ronde
15 mei 2010
Zoals al eerder gemeld zitten er voorlopig geen wedstrijden in voor mij. De enkel gaat beter maar bij belasting volgt ogenblikkelijk de dag erna een reactie. De revalidatie zal dus nog enige tijd duren en dat betekent geen afsluitdijk en waarschijnlijk ook geen NK sprint. Het was vreemd om in Woudenberg vanaf de kant te moeten toekijken. Wel lekker om deze wedstrijd als doel voor een fietstraining te kunnen gebruiken. Het wedstrijdbeeld was vergelijkbaar met Zaandam, er bleef nu wel een grotere groep tot het eind bij elkaar. Het is opvallend hoe de 28-28 steps met speels gemak het veld domineren. Een verrassing dat dit uiteindelijk bij de heren niet de 1ste plek opleverde. Deze kolom zal dus voorlopig weinig actueel zijn...

Zaandam stepcriterium 1 uur + 1 ronde
25 april 2010
De kop is eraf, de Kickbike-cup is 25 mei van start gegaan in Zaandam. Ik kijk met gemengde gevoelens terug op deze eerste race. Behalve een teleurstellende 4de plek overall kamp ik momenteel met blessureproblemen die me, zoals het er nu naar uitziet, voorlopig de eerstvolgende wedstrijden aan de kant zullen houden. De problemen met mijn rechterenkel dienden zich al eerder aan in de winterperiode en zal voor een deel zijn terug te voeren op het % groter deel looptrainingen. In het gunstigste geval kan ik in juni weer de steptrainingen oppakken, de sportfysio zal deze maand mei proberen het gewricht te mobiliseren zodat de pijnklachten en de stijfheid verdwijnen. In het ongunstigste geval zit ik over een maand bij een orthopeed voor een knip- en scheerbeurt van de enkel en is het stepseizoen 2010 voorbij. Afwachten dus deze komende weken of de behandelingen een voldoende herstel te zien geven. Dat wordt meimaand-fietsmaand en optimistisch blijven.
De wedstrijd in Zaandam was goed georganiseerd, meedraaien in een groot wielerprogramma heeft wat mij betreft duidelijke voordelen. Het parcours bleek zowaar een klimmetje te hebben en een serieuze bocht met een drempel die volgens mij niemand problemen opleverde. De wedstrijd verliep voor mij rampzalig, de nieuw gemonteerde voorrem bleek na een paar ronden fors aan te lopen en dat kreeg ik al rijdend niet in orde meer. Door een nieuw 20 inch achterwiel paste de achterrem niet en moest dit kort van te voren aangepast worden. Ik kan alleen mezelf verwijten maken dit niet wat eerder van te voren allemaal in orde te brengen. Het verklaard voor mij waarom ik veel moeite had een beetje voorin mee te blijven doen, zeker in de afdalingen. Het is echter slechts een deel van het verhaal want de nieuwe 28-28 steps bleken beide goed voor een eerste plaats bij zowel senioren als veteranen met de plaatsen 1 en 2 overall. Het is duidelijk dat deze handgemaakte exemplaren een substantieel verschil maken in het wedstrijdveld ten opzichte van de conventionele 28-18 of 28-20 modellen.
Er zijn dan twee alternatieven: hetzelfde materiaal aanschaffen of het verschil fysiek overbruggen. Het eerste is niet mogelijk of wordt je onmogelijk gemaakt, het tweede is zeker niet onhaalbaar. Het seizoen is nog lang en de belangrijkste wedstrijden komen immers nog. Ondanks de blessureproblemen op dit moment zie ik zeker kansen. Door de wedstrijd, de afloop en de uitreiking ben ik tot op het (enkel)bot gemotiveerd me nog ergens dit seizoen op een andere wijze te presenteren!

Maximaaltest loopband met Oxicon testapparatuur
31 maart 2010
In de fitnessruimte van de Halo te Den Haag is woensdag 31 maart 2010 een maximale inspanningstest bij me afgenomen op de loopband. Met medewerking van bewegingswetenschappers en collega's Taetske en Michiel en twee Halo-studenten zijn er met de Oxicon een hoop gegevens verzameld. Met behulp van deze gegevens zoals de maximale hartslag, de VO2max, de RER-waarde en andere ventilatoire parameters kan de komende tijd de trainingsbelasting op een juiste manier aangepast worden.
Uit de enorme hoeveelheid gegevens kan bijvoorbeeld afgeleid worden de maximale hartslag en de volhoudtijd bij een (sub)maximale loopbelasting. Doordat deze gegevens gecombineerd met de respiratoire (in- en uitademings)gegevens uitgelezen kunnen worden is te zien hoe de zuurstofopname en de efficientie daarvan bij een bepaalde belasting verloopt. Tevens is op te maken hoeveel milliliter zuurstof per kilogram lichaamsgewicht maximaal kan worden opgenomen, de zogenaamde VO2max. Dit is een belangrijke indicator voor je aerobe capaciteit en dat is voor duursport erg bepalend. Ook de RER-waarde, de respiratory-exchange-ratio is een belangrijke parameter die veel informatie verschaft over hoe je lichaam zich houdt tijdens de stelselmatig opgevoerde belasting. Het is lastig deze waarde in het kort uit te leggen maar het geeft een schatting aan door middel van de verhouding tussen de zuurstofopname en koolzuurgasafgifte in hoeverre glycogeen en vrije vetzuren zijn betrokken als energiebron bij de aerobe energieleverantie. Als je in staat bent langer en op een hogere vetzuuroxidatie energie te leveren heeft dat een glycogeensparend effect op spierniveau en raak je minder snel uitgeput. Simpel gezegd: je aandeel vetverbranding is tijdens inspanning hoger en je spaart suikers voor een later moment waardoor je een inspanning langer en op een hoger niveau kunt volhouden. Met name deze waarde zag er tijdens de test voorzover er al geanalyseerd is goed uit!
De basisgegevens voor de test waren 83 kg, 2.02 m., 44 jr, M en het belastingsprotocol liep met een start op 14 km/u op per 3 min. naar 18 km/u waarna op 3 min. de hellingshoek op 2% werd gezet en bij de volgende 3 min. met een hellingshoek van 4% moest ik na ongeveer 1 min. opgeven. Al met al duurde de test zo'n 19 tot 20 minuten. De VO2max zat boven de 6 liter, de maximale hartslag net boven de 160 sl/min. en dat is twijfelachtig. Aan het einde van de test had ik veel moeite met de hellingshoek en ben ik misschien te vroeg uitgestapt. Aan de andere kant kan extensieve duurtraining een dempend effect op de maximale hartslag hebben. Bij een rusthartslag van 34 sl/min. is de hartreserve (de hr max - de hr rust) met ongeveer 130 nog steeds aan de ruime kant. Al met al een interessante en vermoeiende test, nu nog de vertaling naar de komende trainingsmaanden maken.

Testrun Wielerbaan Omnisport Apeldoorn
26 maart 2010
Bij de testmogelijkheid op de wielerbaan van Apeldoorn ben ik een stuk wijzer geworden. Een hele mooie belevenis en een prachtige entourage daar in het Omnisportcentrum maar wat mij betreft niet geschikt voor een 1-uurs recordpoging. Na een kwartiertje heb ik het dan ook voor gezien gehouden en niet meegedaan aan het uurtje "rammen" waarbij een aantal van degenen die het testuurtje wel hebben benut me verbaasd hebben met de gereden afstand. Ik zie zelf geen mogelijkheid om op dit soort banen een echt goede poging neer te zetten om een aantal redenen.
De eerste is de korte afstand van de baan, 250m en daarmee veel bochten tov een langere baan. Te steile bochten die niet benut kunnen worden met de snelheid van een step en er voor zorgen dat je met je buitenbeen moet afzetten. De ondergrond, ik denk dat asfalt sneller is met name door de mindere demping. Door de verplichting met 1 been beide bochten te nemen step je relatief meer met rechts omdat de rechte stukken relatief kort zijn. Kortom, ik ga me verder orienteren want een dergelijke poging gaat er als het aan mij ligt dit jaar wel komen. Het was wel bijzonder om het eens een keer te kunnen proberen en met name de bochten te proberen hoog in te gaan.
Dit vraagt behoorlijk wat durf, het is bovenin echt steil! Ik kon mijn kracht niet goed kwijt op deze baan dus petje af voor degenen die toch nog zo'n mooi gemiddelde hebben neergezet!Ik denk toch dat een langere buitenbaan met perfect asfalt en licht gecurvde bochten op een mooie windstille dag het beste alternatief is.

City-Pier-City Den Haag, 21,1 km
14 maart 2010
Het zat aanvankelijk even tegen: hele stapel shirts vergeten mee te nemen en daardoor gedwongen in een ietwat te warm jack te lopen. Er stond behoorlijk veel wind en het was behoorlijk koud bij de start. Door tactisch nog wat startvakken op te schuiven kon de schade in de eerste 5 km beperkt blijven (slalomlopen tussen al die mensen die vinden dat ze ook vooraan moeten starten). Tijdens het lopen viel de wind en de temperatuur mee en werd het jack te warm. Daardoor heb ik bij twee posten koud water moeten drinken en dat is ook niet alles. De doorkomsttijden van de 5 km waren allemaal laag in de 19 min. en ook de laatste 5 km ben ik goed doorgekomen. De volgende halve kan er wellicht wat scherper gestart worden en is een tijd onder de 1.20 een nieuwe richttijd. De 30e plek bij de M40 op deze halve marathon met een mooie tijd van 1.21.31 is reden tot tevredenheid! Laat het stepseizoen maar komen, nu deze snelheid vertalen naar de step de komende weken.

Flevonice 50 km schaatsen-50 km steppen
2 januari 2010
Op reguliere noren was ik zeker kreupel van het ijs gekomen maar ... dankzij de Freeskates voelden m'n voeten nog prima en kon ik vrij fris aan het steppen beginnen. Gezien de omstandigheden, veel sneeuw en aangevroren ijs op de fietspaden en wegen had ik gekozen voor de crosser. De geveerde voorvork bleek een goede keuze op de ijsgedeelten maar de dikke atb-banden liepen geregeld zwaar door de sneeuw te ploegen. Het viel tegen! Na de eerste lus van 20 km nog vol redelijk goede moed aan de tweede lus van 30 km begonnen maar na 40 km kwam ik als laatste post Gerben tegen waarna ik het spoor volledig kwijtraakte. Als alles wit is is oriënteren toch wel lastig maar gelukkig wel zo verstandig geweest om een kaartje mee te nemen. Na een heroriëntatie aan de hand van de autoweg kwam ik behoorlijk moe bij Flevonice aan ondanks het feit dat de laatste 10 km meer het karakter van een toertocht had gehad.
Bij de finishpost bleek dat degene voor me de route nog veel beroerder had gedaan (bedankt Henri!) zodat ik ook nog een beker in de handen gedrukt kreeg. De organisatie verdient een dikke pluim, goed ingerichte posten bemannen onder Siberische omstandigheden en dat tot de vroege avond voor de laatste deelnemers. De Elfstedentocht (op de step of schaats) is in vergelijking met de Flevonice 50-50 volgens mij kinderspel.